سلام

بعضی آهنگا هستند که همیشه یه جورایی به دل می شینند

اینم از اون آهنگاست

تقدیم به همه دوستایی که یه پرنده کووچولو دارند و تو خونشون منتظرشونه و  تقدیم به ....

پرنده ی قشنگم کی ميايی ؟!      

رفيق روز تنگم کی ميايی

دلم کرده هوای رنگ و بوتو     

 گل خوش آب و رنگم کی ميايی کی ميايی ؟!

پرنده ...

سايه بونت کاشکی باشم
پرنده ...

آب و دونت کاشکی باشم

پرنده ...

اگه عاشق شدن فصلش بهاره

يه عمر بی بهارم کی ميایی

به عشق اين بهار عاشقونه

يه عمر در انتظارم کی ميايی

بيا نغمه سرای کوچه باغم

بيا تا جون دارم بيا سراغم

می خوام تا دنيا دنياس با تو باشم

تا خورشيد روی کوههاس با تو باشم

نمی دونم تا حالا شده یه هویی  اتفاقی بیفته که خدا رو کنارت حس کنی؟

امشب من دو بار این حس جالب رو درک کردم

احساس اینکه چقدر خدا به ما نزدیکه و بهش محتاجیم

 احساس اینکه چقدر به حرف زدن با اون محتاجیم

شما آخرین بار کی این رو حس کردید؟




.

اصرار دوستان حجت را بر من تمام کرد تا بار دیگر دستی بر قلم برده و حالی به دوستان دهیم

بسی غمناکیم که حسین خان ما از عشق و دوستی اطلاعی ندارد!!!! 

در این راستا از قاسم خان دعوت می کنم تا اگر مجالی به دست آوردند ماجرای قار قار کلاغان را برای حسین خان

 ما تعریف کنند تا درسی باشد بر ایشان.

اما قاسم را نیز به گوش فرا دادن به نصایح حسین ما در کامنت یادداشت آخرشان دعوت می نمایم.

اگه قاسم خبر از اوضاع سیمان داشتی و می دونستی من چقدر به سیمان محتاجم حتما تو هم ثواب می

کردی و سراغ شماره حساب من می رفتی

آخه اگه شما اینجا بودید و الان دقیقا 4 روز بود که وسط دریا تئ طوفان شن گیر کرده بودید اون وقت دیگه یاد

آپ کردن از سرتون می رفت.

شعاع دید : از سه متر تجاوز نمی کنه ، دمای هوا : هوارتا ، رطوبت :اوووووووووف میزان شن :مقادیر متنابه

پی نوشت :به کامنتهای قبلی من ، حسین و قاسم مراجعه کنید

امشب یه بار دیگه حس عمیق عشق رو از تو نوشته های قاسم درک کردم

باهاش که صحبت کردم بهش حق دادم

گفت : "این اولین بار بود که من موندم و اون رفت"

حس قشنگیه حس دوست داشتن.

البته اگه استحقاق درکش رو داشته باشیم